افسانه قالی ، روایتیست از ورای درخشش صدها نقش و نگار چشم نواز ، که بی تابانه حکایت عشق را در محراب هنر نجوا میکند.آسمان هنر ایران نیز با وجود هنرمندان خود همیشه پر از ستارگان درخشانی بوده که در امتداد تاریخ ، جهانی را روشنی بخشیده و مجذوب خود ساخته اند .طراحی قالی نیز از پیچیده ترین و زیباترین هنرهای این مرز و بوم است. حفظ و میراث داری آن مرهون هنرمندان آن است ، یکی از این هنرمندان (بنام) تبریز یست. 

محمد حسین بنام در 19 فروردین 1332 در تبریز زاده شد. از دوران نوجوانی شیفته نقاشی و نقش آفرینی شد ، که با مخالفت شدید پدر روبرو گشت اما در سایه حمایتهای دلسوزانه مادر ، جسارت ادامه نقاشی یافت.
تحصیلات خود را در مدیریت به پایان رسانید ، سپس در زمینه نقاشی رنگ و روغن دست به مشق کردن از آثار اساتید بزرگی چون رِپین ، داوینچی و  . . . زد ، همزمان تجربیاتی نیز در مینیاتور و تذهیب بدست آورد اما نقش آفرینی قالی دلفریبی خاصی داشت ، که باعث شد در سال 1349 اولین کار تجربی خود را در طراحی قالی انجام دهد ، که در ادامه آن ، آفرینش بیش از هزار طرح گل و بوته و صد و پنجاه تابلو قالی حاصل این عشق به طراحی قالیست. سبک خاص طراحی ایشان در قالی تبریز سبب ساز بنیان گذاری مکتب طرح بنام گشته که اکثر طراحان معاصر آذربایجان پیرو خواسته و یا ناخواسته آن گشته اند.

از جمله مشخصات مکتب طرح بنام در طراحی قالی میتوان به نکات زیر اشاره کرد:
ـ استفاده از طرح گلهای سرخ و بنفشه و . . . به صورت خوشه ایی
ـ به کارگیری نقوش چُدنی ( گچ بری ) سبک باروک و رومانسک و رنسانس
ـ رنگ آمیزی های منحصر به فرد در زمینه و حاشیه و استفاده از رنگهای کِرِم / مسی / فیروزه ایی / مشکی
ـ تغییر ابعاد معمولی قالی بر اساس شناخت از سلیقه خریداران غربی
ـ استفاده از اشعار در قالی ( بخصوص اشعار حافظ )
ـ ذکر نام طراح و بافنده و محل تولید در گلیم باف به صورت پرچم
ـ ایجاد پرسپکتیو با نوع سایه زنی به فرمها و نقوش
ـ ایجاد بُعد در قالی به وسیله چیدمان نقوش
ـ طراحی قالی های تابلویی خاص با موضوعات تاریخی
از معروفترین قالی هایی که طراحی آن توسط بنام تبریزی صورت پذیرفته میتوان به تابلوی رنسانس / تاریخ مشروطیت / نگین یغما / گلریزان / سرشار / شب گلستان اشاره کرد.